Testy szczelności przewodów kablowych zgodnie z normą BSL: test dymowy czy szczelność pomieszczenia?

Gdy w ścianie klasy BSL-3 zauważono podejrzane przejście kabla lub przewodu, nie chodzi tylko o to, czy wada rzeczywiście istnieje, ale o to, które badanie może faktycznie dać odpowiedź na to pytanie. Kontrola za pomocą ołówka dymnego i test szczelności pomieszczenia dotyczą różnych aspektów, dają różne rodzaje wyników i pozwalają wyciągnąć różne wnioski. Wybór niewłaściwego testu lub interpretacja jego wyniku tak, jakby odpowiadał on na inne pytanie, może sprawić, że zespół projektowy będzie dążył do niewłaściwego rozwiązania lub zaakceptuje granicę, która w rzeczywistości nie została zweryfikowana w istotnej skali.

Co może ujawnić lokalna kontrola dymu w uszczelnieniu kabla

Metoda sprawdzania za pomocą ołówka dymnego polega na uwolnieniu widocznego dymu w pobliżu przejścia i obserwacji, czy przemieszcza się on w kierunku uszczelnienia, czy od niego. W przypadku gdy w danym miejscu panuje podciśnienie względem korytarza lub sąsiedniego obszaru, a przepływ powietrza do wewnątrz jest zgodny z zamierzeniami projektowymi, dym wciągany do uszczelnienia potwierdza, że kierunek przepływu jest zgodny z założeniami; dym, który ucieka lub nie przemieszcza się zgodnie z oczekiwaniami, wskazuje na lokalną usterkę w tym konkretnym uszczelnieniu.

Daje to czytelnikowi wąską, ale naprawdę przydatną informację: może ujawnić nieszczelność powodującą przedostawanie się powietrza do wnętrza w miejscu uszczelnienia okablowania lub kanału kablowego, w przypadku gdy test ten ma zastosowanie. Nie mówi nic o uszczelnieniu znajdującym się metr dalej ani o ścianie jako całości. Test ten ma z natury charakter lokalny. Bada on miejsce styku między kablem lub kanałem kablowym a przejściem w ścianie, przez które przechodzi, a nie gotową przegrodę, w której znajduje się to przejście.

O tym, na ile test ten jest przydatny, decyduje rodzaj testowanej przepusty oraz założenia projektowe dotyczące przepływu powietrza w pomieszczeniu w danym miejscu. Jeśli zgodnie z lokalnymi założeniami projektowymi przepływ powietrza w miejscu uszczelnienia powinien przebiegać do wewnątrz, test dymowy dostarcza jednoznacznej odpowiedzi: dym zachowuje się zgodnie z oczekiwaniami lub nie. Jeśli przepusta jest uszczelniona zgodnie z innymi założeniami projektowymi lub jeśli stan otaczających ścian nie został ustalony, wynik testu dymowego nie może być uogólniony poza testowaną przepustę.

W przypadku konkretnego otworu na kabel lub przewód oznacza to, że konstrukcja uszczelnienia oraz element prowadzący kabel mają równie duże znaczenie jak sam kabel. Urządzenie takie jak Przewód Vacu-Pass i port kablowy opiera się na określonej geometrii przejścia i uszczelnienia, a test dymowy przeprowadzony w tym miejscu pozwala sprawdzić cały montaż w stanie, w jakim został zainstalowany, a nie tylko kabel przechodzący przez niego. W przypadku gdy zespół projektowy ocenia podejrzane przejście, ustalenie, jaki rodzaj elementów przejściowych został zainstalowany oraz do czego służy dane uszczelnienie, stanowi część interpretacji wyników testu dymowego przeprowadzonego w tym miejscu.

Warunki, w których stosuje się badania z przepływem powietrza do wnętrza

Badanie przepływu powietrza do wewnątrz w miejscach przejść nie jest standardową kontrolą stosowaną w odniesieniu do każdej ściany w każdym obiekcie zabezpieczającym; ma ono zastosowanie tam, gdzie wymaga tego konfiguracja systemu zabezpieczeń oraz zatwierdzony protokół obiektu w danym miejscu. To, czy badanie to wchodzi w zakres kontroli, zależy od poziomu zabezpieczenia, rodzaju działalności prowadzonej w danej przestrzeni oraz jurysdykcji, pod którą obiekt funkcjonuje.

The Kanadyjska norma bezpieczeństwa biologicznego, wydanie trzecie, opisuje kontrolę wzrokową oraz badanie za pomocą ołówka dymowego uszczelnień przejść, w tym przewodów kablowych i okablowania, w miejscach, gdzie wymagany jest przepływ powietrza do wewnątrz; jednakże zakres stosowania tej procedury określono jako zależny od poziomu zabezpieczenia i konkretnego rodzaju działalności, a nie jako uniwersalny. Odcinek ściany w jednym obiekcie może podlegać wymogowi przeprowadzenia badania z przepływem powietrza do wewnątrz, podczas gdy podobnie wyglądający odcinek w innym obiekcie, charakteryzujący się innym profilem działalności lub podlegający innej jurysdykcji, może nie podlegać temu wymogowi.

Ma to bezpośredni wpływ na sposób, w jaki zespół projektowy planuje weryfikację. Jeśli protokół obiektu wymaga przeprowadzenia testu przepływu powietrza do wewnątrz w określonej klasie przejść, opisana powyżej metoda ołówka dymnego staje się zdefiniowanym etapem o określonym zakresie, a wynik dla każdego uszczelnienia można zapisać w odniesieniu do tego wymogu. Jeśli protokół nie przewiduje tego dla danego typu ściany lub przejścia, przeprowadzenie tam kontroli dymnej i tak prowadzi do uzyskania obserwacji, która nie ma zdefiniowanej ścieżki akceptacji, ponieważ nie ma wymogu, w odniesieniu do którego jest ona testowana.

Warunkiem, który należy sprawdzić przed przeprowadzeniem jakiejkolwiek lokalnej kontroli, nie jest zatem jedynie pytanie “czy jest to ściana klasy BSL-3”, ale “czy ta ściana, w tej lokalizacji, podlega wymogowi weryfikacji przepływu powietrza do wewnątrz”. Odpowiedź na to pytanie wynika z poziomu bezpieczeństwa obiektu oraz klasyfikacji aktywności, zgodnie z interpretacją obowiązujących norm właściwego organu, a nie z ogólnego założenia, że wszystkie przegrody klasy BSL-3 podlegają temu samemu obowiązkowi testowania w każdym miejscu przebicia.

Dlaczego wynik szczelności pomieszczenia po montażu odpowiada na inne pytanie

PytanieLokalna kontrola za pomocą ołówka dymnego w miejscu uszczelnienia kabla lub przewodu rurowegoBadanie szczelności zmontowanego pomieszczenia
ZakresLokalna uszczelka penetrowa w przypadku stosowania próby przepływu powietrza do wewnątrzOkreślone granice pomieszczenia zgodnie z obowiązującym protokołem projektowym
Co może wykazać wynikMoże wskazywać na lokalną wadę związaną z przepływem powietrza do wnętrzaOcenia szczelność zmontowanej przegrody
Czego wynik nie pozwala ustalićNie określa szczelności całego pomieszczeniaNie można uznać samego przejścia kabla za jedyną przyczynę wycieku

Badanie szczelności pomieszczenia nie polega na sprawdzeniu pojedynczego uszczelnienia; polega ono na ocenie zmontowanej przegrody jako całości, zazwyczaj poprzez wytworzenie różnicy ciśnień w obrębie przegrody pomieszczenia i obserwację zmian ciśnienia w czasie. Wynik odzwierciedla łączną wydajność wszystkich połączeń, przejść, uszczelek drzwiowych i powierzchni ścian, które razem tworzą badaną przegrodę.

Jest to pomiar zasadniczo różniący się od lokalnego testu dymowego, a różnica ta ma największe znaczenie, gdy wynik wykracza poza oczekiwany zakres. Wynik na poziomie pomieszczenia może wskazywać, że utworzona bariera nie utrzymuje ciśnienia zgodnie z zamierzeniami, ale sam w sobie nie pozwala zidentyfikować, które przejście, połączenie lub element jest za to odpowiedzialne. Przejście kablowe, które test dymowy mógłby zidentyfikować jako oddzielny problem, jest jedynie jednym z wielu potencjalnych czynników przyczyniających się do wyniku na poziomie pomieszczenia, a test zbiorczy nie posiada mechanizmu pozwalającego na jego wyodrębnienie.

Ta asymetria występuje tylko w jednym kierunku. Lokalna kontrola za pomocą ołówka dymnego może wykryć usterkę w konkretnym uszczelnieniu, nie dostarczając jednak żadnych informacji na temat całego pomieszczenia. Test całego pomieszczenia może wykazać, że pomieszczenie nie jest szczelne, nie wskazując jednak, które uszczelnienie jest tego przyczyną. Żaden z tych testów nie zastępuje drugiego, a wynik żadnego z nich nie powinien być interpretowany tak, jakby odpowiadał na pytanie postawione w ramach drugiego testu.

The Zalecenia Szwajcarskiej Komisji Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Biologicznego dotyczące strukturalnych i technicznych środków bezpieczeństwa w laboratoriach klasy BSL-3 wprowadza to samo rozróżnienie, oddzielając lokalizację nieszczelności w miejscach przejść rur od końcowego badania szczelności zmontowanego pomieszczenia oraz wymagając ponownego badania po każdej naprawie. Struktura ta odzwierciedla leżącą u jej podstaw logikę: zlokalizowanie usterki i potwierdzenie ogólnej szczelności pomieszczenia to dwa odrębne etapy weryfikacji, z których żaden nie zastępuje drugiego.

Dla zespołu projektowego badającego podejrzewany problem z uszczelnieniem kablowym oznacza to, że sam wynik pomiaru szczelności pomieszczenia nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia, czy przejście kablowe jest przyczyną, czy też nie. Jeśli wynik pomiaru w pomieszczeniu wykracza poza dopuszczalny zakres, kolejnym krokiem jest przeprowadzenie lokalnego badania w miejscach potencjalnych przejść kablowych, a nie naprawa uszczelnienia kablowego w oparciu o założenie, że to właśnie ono spowodowało odnotowane na poziomie pomieszczenia odchylenie.

Dane wejściowe projektu, które określają metodę i kryteria akceptacji

Dane wejściowe projektuDecyzja, o której informujeGranica, którą należy zachować
Właściwość terytorialna sąduJakie przepisy dotyczące testowania i kryteria akceptacji mają zastosowanieKanadyjska norma ma zastosowanie w zależności od poziomu zabezpieczenia i konkretnej aktywności; szwajcarskie zalecenie dotyczące poziomu BSL-3 nie ma charakteru wiążącego.
Konfiguracja systemu zabezpieczającego i jego działanieCzy zakres prac obejmuje kontrolę przepływu powietrza do wnętrza w miejscach przejść instalacyjnych lub badanie spadku ciśnienia w pomieszczeniuTest spadku ciśnienia nie ma uniwersalnego zastosowania w przypadku wszystkich ścian laboratoriów klasy BSL-3.
Zatwierdzony protokół projektuWybrana metoda i kryterium akceptacji dla tego obiektuZ przytoczonej szwajcarskiej rekomendacji nie wynika żaden limit dotyczący kart transferowych.

Nie istnieje jedna uniwersalna procedura badania spadku ciśnienia ani protokół kontroli dymności, które miałyby jednolite zastosowanie do wszystkich ścian o poziomie bezpieczeństwa biologicznego BSL-3; metoda oraz kryteria oceny wynikają z konkretnych założeń projektu, a nie wyłącznie z poziomu bezpieczeństwa biologicznego.

Pierwszą granicę wyznacza jurysdykcja danego obiektu. Przepisy kanadyjskiej normy bezpieczeństwa biologicznego dotyczące testów szczelności i przepływu powietrza do wnętrza obiektu mają w kanadyjskiej praktyce zastosowanie w zależności od poziomu bezpieczeństwa i rodzaju działalności; obiekt znajdujący się poza tą jurysdykcją lub obiekt o innym oznaczeniu działalności może podlegać zupełnie innym przepisom dotyczącym testów i zasadom dopuszczania. Z kolei zalecenie Szwajcarskiego Komitetu Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Biologicznego stanowi niewiążący przewodnik techniczny opisujący podejście do bezpieczeństwa konstrukcyjnego i technicznego w laboratoriach BSL-3; nie zawiera ono przenośnego liczbowego progu dopuszczalnego ani certyfikacji konkretnego produktu, które zespół projektowy mógłby zastosować gdzie indziej bez dalszego potwierdzenia.

Drugim czynnikiem są: konfiguracja systemu zabezpieczeń oraz rodzaj działalności prowadzonej w danym pomieszczeniu. To, czy należy przeprowadzić kontrolę przepływu powietrza do wewnątrz w miejscach przebicia ścian, czy też test spadku ciśnienia na poziomie pomieszczenia, a może oba te testy mają zastosowanie w różnych częściach tego samego obiektu, zależy od konkretnej konfiguracji danego pomieszczenia oraz od rodzaju prac, do których zostało ono dopuszczone. Nie należy domyślnie zakładać, że próba spadku ciśnienia ma zastosowanie do każdej ściany obiektu klasy BSL-3; jej zastosowanie wynika z konfiguracji, a nie wyłącznie z nazwy poziomu zabezpieczenia.

Zatwierdzony protokół projektowy ostatecznie określa metodę i kryteria akceptacji dla danego obiektu. Podczas gdy kompetencje i konfiguracja określają, która kategoria badań wchodzi w zakres projektu, protokół określa, w jaki sposób badania te są przeprowadzane oraz jaki wynik uznaje się za pozytywny w ramach tego projektu. Zespół projektowy analizujący wynik testu penetracyjnego lub badania pomieszczenia powinien być w stanie wskazać punkt protokołu, który reguluje konkretny przeprowadzany test, zamiast wywodzić kryteria na podstawie ogólnych wytycznych dotyczących poziomu bezpieczeństwa BSL-3.

Gdy klient porusza tego rodzaju kwestię podczas przeglądu projektu, to właśnie konfiguracja systemu zabezpieczeń obiektu, profil działalności oraz obowiązujące procedury stanowią dane wejściowe, które określają, jaki zakres testów i interfejsy musi obsługiwać sprzęt dostawcy, w tym sposób, w jaki element taki jak port kablowy lub przewodowy jest określony i zatwierdzony dla danej instalacji.

Dokumentacja testowa niezbędna do zlokalizowania, usunięcia i ponownego przetestowania usterki

Element rekorduWykorzystanie w monitorowaniu wad
Zbadany stan ścian i populacja objęta badaniemOkreśla stan wyjściowy, z którym można porównać późniejszą zmianę okablowania.
Metoda i obserwacjeZaznacza, czy wynik pochodzi z kontroli lokalnej, czy z testu przeprowadzonego w zgromadzonej sali; sam wynik z sali nie pozwala zlokalizować przebiegu kabla.
Ponowny test kontrolny po naprawieRejestruje wyniki obserwacji po naprawie w celu porównania z pierwotnymi wynikami; zgodnie ze szwajcarskimi wytycznymi po naprawie należy przeprowadzić ponowne badanie.

Stwierdzenie usterki ma sens tylko wtedy, gdy można je powiązać z znanym stanem początkowym oraz z potwierdzoną naprawą. Wymaga to dokumentacji, która zawiera więcej informacji niż sam wynik pozytywny lub negatywny.

W momencie przeprowadzania badania należy odnotować stan ściany oraz przebiegające przez nią elementy instalacji. Pozwala to ustalić, co faktycznie znajdowało się w ścianie – kabel po kablu i kanał po kanale – dzięki czemu późniejsze dodanie, usunięcie lub wymiana kabla będzie mogło zostać porównane ze znanym stanem początkowym, a nie z przypuszczeniami dotyczącymi pierwotnej zawartości ściany.

Należy odnotować zarówno metodę, jak i wynik obserwacji, a nie tylko sam wynik. Ponieważ wynik lokalnego badania za pomocą ołówka dymnego i wynik badania szczelności całego pomieszczenia odpowiadają na różne pytania, w dokumentacji należy odnotować, który rodzaj badania dał dany wynik. Wynik na poziomie pomieszczenia odnotowany bez zaznaczenia, że pochodzi on z badania całego pomieszczenia, a nie z lokalnej kontroli, może zostać później błędnie zinterpretowany jako dowód dotyczący konkretnego miejsca nieszczelności, podczas gdy w rzeczywistości nigdy nie pozwalał on na jego zidentyfikowanie.

W przypadku wykrycia i usunięcia wady ponowne badanie korygujące pozwala na odnotowanie wyników po naprawie przy użyciu metody porównywalnej z tą, która doprowadziła do wykrycia wady, dzięki czemu nowy wynik można porównać z pierwotnym ustaleniem, a nie z niepowiązanym punktem odniesienia. Zalecenie Szwajcarskiej Komisji Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Biologicznego wyraźnie wymaga przeprowadzenia ponownego badania po naprawie, co odzwierciedla fakt, że twierdzenie o usunięciu wady jest poparte wyłącznie wynikiem ponownego badania, a nie samym działaniem naprawczym.

Dla zespołu projektowego dokumentacja ta ma znaczenie wykraczające poza samą usterkę: staje się punktem odniesienia dla przyszłych zmian. Dokumentacja z uruchomienia obiektu, taka jak ta sporządzona podczas Badania przepływu powietrza metodami FAT, SAT oraz IQ/OQ, oraz dokumentacja walidacyjna opracowana na podstawie URS i DQ oraz raportów z testów, stanowią naturalne miejsce dla tego rodzaju punktu odniesienia. Bez takiego punktu odniesienia przyszła wymiana kabla w tej samej ścianie nie będzie miała udokumentowanego stanu, z którym można by ją porównać, a każde nowe ustalenie trzeba będzie interpretować od podstaw, zamiast porównywać je z tym, co zostało wcześniej potwierdzone.

Często zadawane pytania

Q: Czy kontrola za pomocą ołówka dymnego może zastąpić badanie szczelności pomieszczenia w miejscu przejścia kabla?
A: Nie. W przypadku stosowania testów z przepływem powietrza do wewnątrz kontrola za pomocą ołówka dymnego może wykryć lokalną usterkę w uszczelnieniu kabla lub kanału kablowego, ale nie pozwala ona na pomiar szczelności zmontowanej przegrody pomieszczenia.

Q: Czy każda przepustka kablowa w laboratorium klasy BSL-3 wymaga przeprowadzenia próby spadku ciśnienia?
A: Nie istnieje uniwersalny test spadku ciśnienia, który miałby zastosowanie do wszystkich ścian pomieszczeń klasy BSL-3. Należy określić odpowiednią metodę i kryteria akceptacji na podstawie właściwości organu nadzorującego obiekt, konfiguracji systemu zabezpieczeń, poziomu aktywności oraz zatwierdzonego protokołu projektowego.

Q: Jeśli test szczelności zmontowanego pomieszczenia zakończy się niepowodzeniem, czy oznacza to, że w przejściu kablowym występuje nieszczelność?
A: Nie. Wynik odnosi się do zmontowanej obudowy, a nie wyłącznie do przejścia kabla. Należy odnotować metodę badania i spostrzeżenia w protokole, a następnie zbadać lokalne uszczelnienie, jeśli wymaga tego odpowiedni zakres badań.

Q: Co należy odnotować przed porównaniem późniejszej zmiany okablowania ze stanem ściany po przeprowadzeniu testu?
A: Należy odnotować stan badanej ściany oraz populację objętą badaniem, metodę i wyniki obserwacji. W przypadku naprawy usterki należy również odnotować wyniki ponownego badania kontrolnego, aby można było porównać późniejsze zmiany z wartościami wyjściowymi.

Picture of Barry Liu

Barry Liu

Cześć, nazywam się Barry Liu i jestem inżynierem ds. sprzedaży w firmie QUALIA. Od 2010 roku zajmuję się laboratoryjnym sprzętem do zapewnienia bezpieczeństwa biologicznego i przeprowadziłem ponad 200 certyfikacji komór bezpieczeństwa biologicznego na miejscu u klientów. Piszę o ocenie filtracji izolacyjnej, generatorach parowego nadtlenku wodoru (VHP) i walidacji cykli oraz systemach odkażania ścieków.

Powiązane wiadomości

Przewijanie do góry

Skontaktuj się z nami teraz

Skontaktuj się z nami bezpośrednio: [email protected]