Wymagania dotyczące systemu odkażania ścieków dla laboratoriów BSL-2, BSL-3 i BSL-4: Standardy projektowe CDC i NIH

Dekontaminacja ścieków laboratoryjnych jest krytyczną funkcją hermetyzacji, ale jej wymagania są często błędnie rozumiane jako proste skalowanie wydajności. Podstawowym wyzwaniem dla kierowników placówek i specjalistów ds. bezpieczeństwa biologicznego jest poruszanie się po różnych, nieliniowych eskalacjach regulacyjnych i inżynieryjnych od BSL-2 do BSL-4. Niewłaściwe zastosowanie strategii źródeł punktowych BSL-2 do środowiska BSL-3 lub niedoszacowanie redundancji awaryjnej wymaganej dla BSL-4 stwarza poważne luki w zakresie zgodności i bezpieczeństwa.

Zwrócenie uwagi na tę kwestię jest teraz najważniejsze, ponieważ globalne standardy bezpieczeństwa biologicznego zaostrzają się, a budowa laboratoriów przyspiesza. Wybór i walidacja systemu dekontaminacji ścieków (EDS) nie jest czynnością związaną z zaopatrzeniem, ale podstawową decyzją w zakresie zarządzania ryzykiem. System musi być dokładnie dopasowany do mandatów poziomu bezpieczeństwa biologicznego, specyficznych cech strumienia odpadów i coraz bardziej rygorystycznego paradygmatu walidacji, który zapożycza się z norm farmaceutycznych.

Podstawowe różnice między wymaganiami BSL-2, BSL-3 i BSL-4 EDS

Definiowanie progu regulacyjnego

BMBL ustanawia wyraźne rozgraniczenie w filozofii postępowania ze ściekami. W BSL-2 nacisk kładziony jest na rozważne praktyki, a nie na inżynieryjne zabezpieczenia. Płynne odpady z określonych procesów są zazwyczaj inaktywowane w miejscu ich wytworzenia, często za pomocą autoklawu lub obróbki chemicznej po stronie stanowiska, przed usunięciem do kanalizacji sanitarnej, jeśli zezwalają na to lokalne przepisy. Takie podejście wiąże się jednak z ukrytym ryzykiem. Badania wskazują, że autoklawy mogą wydalać żywe mikroorganizmy przez odpływ komory podczas początkowego cyklu oczyszczania powietrzem, co stanowi krytyczną podatność, którą należy ocenić w ocenie ryzyka zakładu.

Przejście na scentralizowaną kontrolę

BSL-3 wymaga fundamentalnego przejścia na inżynieryjną, scentralizowaną dekontaminację. Wszystkie ścieki pochodzące ze strefy zamkniętej - w tym ścieki ze zlewów, pryszniców i sprzętu - muszą być zbierane i oczyszczane przez zatwierdzony system przed uwolnieniem. Obejmuje to często pomijane strumienie, takie jak kondensat z obudów filtrów HEPA lub central wentylacyjnych. Sam system staje się główną barierą, przechodząc od praktyki wspierającej do krytycznego elementu infrastruktury bezpieczeństwa, którego wydajność nie podlega negocjacjom.

Imperatyw bezwzględnego powstrzymywania

Wymagania BSL-4 stanowią szczyt inżynierii bezpieczeństwa biologicznego. Wszystkie odpady płynne muszą być odkażane w samym obszarze maksymalnego zamknięcia za pomocą dedykowanego, odpornego na awarie systemu. Koncepcja “awarii systemu” nie wchodzi w grę; projekt musi gwarantować leczenie w każdych przewidywalnych warunkach awarii. Ten postęp podkreśla, że ewolucja EDS nie jest liniowa, ale wykładnicza, przechodząc od kontroli administracyjnej do redundantnych, krytycznych dla bezpieczeństwa systemów zintegrowanych z podstawową strategią hermetyzacji obiektu.

Źródło: Dokumentacja techniczna i specyfikacje branżowe.

Standardy techniczne według poziomu bezpieczeństwa biologicznego: Przewodnik CDC/NIH BMBL

BMBL jako fundamentalna struktura

CDC/NIH Biosafety in Microbiological and Biomedical Laboratories (BMBL) zapewnia ostateczne ramy techniczne dla amerykańskich laboratoriów. Jej wytyczne stanowią podstawę dla instytucjonalnych podręczników bezpieczeństwa biologicznego i standardów projektowania obiektów. W przypadku ścieków język BMBL jest precyzyjny i rośnie wraz z ryzykiem. Zezwala obiektom BSL-2 na odprowadzanie ścieków do kanalizacji sanitarnej, jeśli pozwalają na to lokalne przepisy, kładąc nacisk na przetwarzanie zebranych odpadów w laboratorium. Wyraźny mandat dla scentralizowanego systemu zaczyna się w BSL-3.

Poruszanie się po preferencjach metody

Kluczowym strategicznym spostrzeżeniem wynikającym z BMBL i powiązanych wytycznych jest preferowanie metod odkażania termicznego. Metody chemiczne są dopuszczalne, jeśli zostaną zwalidowane, ale to uprawnienie tworzy zróżnicowany krajobraz zgodności. Z mojego doświadczenia wynika, że system EDS oparty na metodach chemicznych, choć potencjalnie zgodny z przepisami, często podlega większej kontroli podczas audytów i wymaga obszerniejszej, możliwej do obrony dokumentacji walidacyjnej w celu wsparcia oceny ryzyka w porównaniu z systemem termicznym, który jest zgodny z preferencjami regulacyjnymi.

Interpretacja pojęcia “wszystkie ścieki”

Na poziomie BSL-3 i wyższym wymóg oczyszczania “wszystkich ścieków” ma określoną interpretację. Obejmuje on nie tylko celowe odpady, ale także przypadkowe uwolnienia, spływy prysznicowe i kondensat. Ten szeroki zakres ma bezpośredni wpływ na rozmiar systemu i wybór technologii. Inżynierowie muszą wziąć pod uwagę szczytowe natężenia przepływu z awaryjnej aktywacji prysznica, które mogą być znaczne, zapewniając, że EDS ma pojemność i zdolność zatrzymywania, aby poradzić sobie z tymi gwałtownymi zdarzeniami bez uszczerbku dla hermetyzacji.

Źródło: Dokumentacja techniczna i specyfikacje branżowe.

Weryfikacja skuteczności EDS: Wskaźniki biologiczne i redukcja kłód

Benchmark redukcji o 6 logów

Walidacja to proces, który potwierdza, że EDS osiąga co najmniej 6 log₁₀ redukcja opornych zarodników drobnoustrojów, skutecznie sterylizując ścieki. Nie jest to sugestia, ale obowiązkowy próg wydajności. Wybór odpowiedniego wskaźnika biologicznego (BI) jest krytyczny i zależy od metody. Dla systemów termicznych, Geobacillus stearothermophilus Zarodniki są standardem, wybranym ze względu na ich wysoką odporność na ciepło. Muszą być one umieszczone w najzimniejszym miejscu zbiornika, zwykle określanym podczas badania mapowania temperatury, aby zakwestionować najsłabszy punkt systemu.

Pułapki walidacji chemicznej

Walidacja chemicznej EDS jest z natury bardziej złożona niż walidacja termiczna. Wymaga ona wykazania skuteczności wobec wysokiego obciążenia zarodnikami w symulowanej matrycy odpadów organicznych, która odzwierciedla rzeczywiste ścieki laboratoryjne. Powszechnym i krytycznym błędem jest stosowanie komercyjnych pasków zarodników w opakowaniach Tyvek. Zarodniki mogą zmyć te paski podczas cyklu oczyszczania, uniemożliwiając rozróżnienie między prawdziwą inaktywacją a fizycznym usunięciem, a tym samym unieważniając test. Zakłady muszą przyjąć bardziej rygorystyczne metody, takie jak laboratoryjnie przygotowane zawiesiny zarodników lub zarodniki w kapsułkach.

Specyfika weryfikacji agenta

W przypadku systemów chemicznych wykorzystujących wybielacze główną zmienną jest specyfika produktu. Walidacja musi być przeprowadzona przy użyciu dokładnie tego produktu i stężenia wybielacza, które są przeznaczone do użytku operacyjnego. Poleganie na ogólnych specyfikacjach stężenia podchlorynu sodu jest nieodpowiednie, ponieważ zastrzeżone stabilizatory, pH i wiek mogą znacząco wpływać na skuteczność sporobójczą w złożonych matrycach odpadów. Protokół walidacji musi uwzględniać degradację produktu w okresie jego przechowywania w warunkach panujących w zakładzie.

Źródło: Dokumentacja techniczna i specyfikacje branżowe.

Projekt operacyjny: Systemy odkażania termicznego i chemicznego

Systemy termiczne pracujące w trybie wsadowym i ciągłym

Systemy termiczne działają poprzez niszczenie patogenów za pomocą ciepła. Systemy wsadowe zbierają ścieki w szczelnym “zbiorniku zabijającym”, podgrzewają je do ustalonej temperatury (np. 121°C) i utrzymują przez określony czas. Systemy ciągłego przepływu przepuszczają ścieki przez wymiennik ciepła w celu szybkiego podgrzania do wyższej temperatury przy krótszym czasie utrzymywania. Wybór między systemem wsadowym a ciągłym często zależy od charakterystyki strumienia odpadów i organizacji pracy zakładu. Systemy wsadowe z odzyskiem energii mogą oferować znacznie niższe koszty operacyjne w czasie, czynnik często niedoceniany w początkowych analizach zamówień.

Obciążenie operacyjne systemów chemicznych

Systemy odkażania chemicznego wykorzystują kontrolowany zbiornik kontaktowy, w którym wysokie stężenie środka sporobójczego, takiego jak wybielacz, jest mieszane ze ściekami. Choć początkowy koszt inwestycyjny bywa niższy, technologia ta wiąże się ze znacznymi długoterminowymi obciążeniami operacyjnymi. Wymaga złożonej neutralizacji ścieków przed ich odprowadzeniem do kanalizacji w celu spełnienia lokalnych norm pH, tworzy niebezpieczne chemiczne produkty uboczne i wymaga ogromnego, ciągłego łańcucha logistycznego w zakresie dostaw, przechowywania i obsługi wybielaczy luzem. Analiza całkowitego kosztu cyklu życia często wykazuje, że systemy chemiczne są droższe i bardziej pracochłonne.

Podejmowanie decyzji dotyczących technologii

Wybór technologii nie jest jedynie decyzją o zakupie kapitału, ale zobowiązaniem do określonego modelu operacyjnego przez cały okres eksploatacji zakładu. Równoważy on preferencje regulacyjne, kompatybilność strumienia odpadów (np. wysoka zawartość soli lub substancji organicznych może zakłócać skuteczność chemiczną), bezpieczeństwo obchodzenia się z chemikaliami i całkowity koszt posiadania. Trend w nowoczesnych laboratoriach o wysokim stopniu hermetyzacji faworyzuje systemy termiczne, szczególnie te z zaawansowanym odzyskiem energii, ze względu na ich prostotę operacyjną, przewidywalną wydajność i zgodność z oczekiwaniami regulacyjnymi dotyczącymi preferowanych metod.

Uwaga: Systemy chemiczne wymagają ogromnego wsparcia logistycznego w zakresie dostaw wybielaczy i wytwarzają niebezpieczne produkty uboczne.
Źródło: Dokumentacja techniczna i specyfikacje branżowe.

Kluczowe kwestie dotyczące nadmiarowości i bezpieczeństwa EDS w BSL-3 i BSL-4

Standardy redundancji inżynieryjnej

Redundancja jest inżynieryjną odpowiedzią na imperatyw ciągłej hermetyzacji. W przypadku BSL-3 konfiguracja N+1 - posiadanie w pełni funkcjonalnego zapasowego zbiornika do obróbki - jest krytycznym czynnikiem projektowym. Pozwala to na serwisowanie lub naprawę jednego zbiornika, podczas gdy drugi pozostaje sprawny, zapobiegając konieczności wyłączenia obiektu. W BSL-4 eskaluje to do w pełni redundantnych systemów, często z kontrolą poziomu integralności bezpieczeństwa (SIL), zaprojektowanych w celu zagwarantowania leczenia nawet w przypadku awarii głównego komponentu systemu.

Utrzymanie wtórnego zabezpieczenia

Sam EDS musi utrzymywać granicę hermetyzacji. Linie zasilające z laboratorium powinny zawierać przerwy powietrzne lub inne urządzenia zapobiegające przepływowi zwrotnemu w celu ochrony środowiska laboratoryjnego. Otwory wentylacyjne zbiorników mogą wymagać filtracji HEPA, aby zapobiec uwalnianiu aerozoli podczas cykli napełniania lub podgrzewania, zwłaszcza jeśli istnieje ryzyko pienienia lub wrzenia. Funkcje te zapewniają, że EDS działa jako prawdziwe rozszerzenie powłoki ochronnej laboratorium, zasada wzmocniona przez normy takie jak BS EN 1717:2000 do ochrony wody pitnej przed zanieczyszczeniem zwrotnym.

System EDS oparty na danych

Nowoczesne systemy EDS stały się krytycznymi węzłami danych w infrastrukturze bezpieczeństwa biologicznego. Systemy z pełną automatyzacją, sterowaniem PLC i rejestrowaniem danych zapewniają identyfikowalność każdego cyklu dekontaminacji, rejestrując czas, temperaturę, ciśnienie i status cyklu. Przekształca to EDS z prostego narzędzia w źródło zweryfikowanych danych dotyczących zgodności, wspierając nie tylko audyty regulacyjne, ale także proaktywne zarządzanie ryzykiem w zakładzie i analizę trendów.

Źródło: ANSI/ASSE Z9.14-2021 Metodologia testowania i weryfikacji wydajności systemów HVAC poziomu bezpieczeństwa biologicznego 3 (BSL-3) i poziomu bezpieczeństwa biologicznego zwierząt 3 (ABSL-3). Rygorystyczna filozofia weryfikacji wydajności tego standardu dla krytycznych systemów hermetyzacji jest bezpośrednio zbieżna z potrzebą projektowania odpornego na awarie i zatwierdzonej redundancji w systemach EDS o wysokim stopniu hermetyzacji, zapewniając ogólną integralność bezpieczeństwa biologicznego.

Integracja EDS ze strumieniami odpadów laboratoryjnych i ich zabezpieczaniem

Przeprowadzanie audytu strumienia odpadów

Skuteczne projektowanie EDS jest niemożliwe bez szczegółowego audytu rzeczywistego strumienia odpadów. Ten niezbywalny warunek wstępny analizuje natężenie przepływu, szczytową i średnią dzienną objętość, zawartość ciał stałych, lepkość, pH i skład chemiczny. Wysoka zawartość ciał stałych lub materiałów włóknistych może wymagać zastosowania urządzeń do wstępnego napowietrzania. Strumienie korozyjne wymagają zastosowania określonych materiałów konstrukcyjnych, takich jak stal nierdzewna 316L lub bardziej egzotyczne stopy. Analiza ta bezpośrednio określa przydatność technologii; na przykład systemy wsadowe są często lepiej dostosowane do ścieków o zmiennej lub wysokiej zawartości ciał stałych niż konstrukcje o przepływie ciągłym.

Rozwój zintegrowanego przetwarzania odpadów

Wyłaniającym się trendem jest dążenie do zintegrowanych ekosystemów przetwarzania odpadów. Zaawansowane systemy są obecnie zaprojektowane do obsługi zarówno stałych odpadów zakaźnych (w autoklawie przelotowym), jak i płynnych ścieków. Cały powstały kondensat i woda płucząca z oczyszczania odpadów stałych są odprowadzane bezpośrednio do zintegrowanego ciekłego EDS. Tworzy to proces zamkniętej pętli w całości w barierze ochronnej, eliminując ryzyko ręcznej obsługi i transferu związane z oddzielnymi systemami oraz upraszczając ogólny protokół zarządzania odpadami.

Dobór rozmiaru do rzeczywistych warunków

Dobór wielkości systemu EDS wymaga planowania zarówno rutynowych operacji, jak i zdarzeń awaryjnych. System musi obsługiwać podstawową dzienną objętość ścieków, ale musi być również dostosowany do dużych, przerywanych przepływów z cykli zrzutu sprzętu lub obowiązkowego 15-minutowego przepływu awaryjnego. Niedowymiarowanie prowadzi do wąskich gardeł operacyjnych i potencjalnych naruszeń zabezpieczeń; przewymiarowanie niepotrzebnie zwiększa koszty kapitałowe i energetyczne. Audyt musi uwzględniać te scenariusze szczytowego zapotrzebowania, aby zapewnić prawidłowe Planowanie wydajności systemów odkażania ścieków płynnych.

Źródło: Dokumentacja techniczna i specyfikacje branżowe.

Zgodność, prowadzenie dokumentacji i poruszanie się po lokalnych kodach zrzutów

Warstwowy krajobraz regulacyjny

Zgodność z przepisami wymaga poruszania się w wielowarstwowym środowisku regulacyjnym. Federalne wytyczne, takie jak BMBL, określają minimalny standard bezpieczeństwa biologicznego, ale lokalne przepisy dotyczące zrzutów z publicznych oczyszczalni ścieków (POTW) są często bardziej rygorystyczne. Te lokalne przepisy regulują pH, temperaturę, chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) i poziomy pozostałości środków dezynfekujących. System zgodny z BMBL może naruszać lokalne przepisy, jeśli na przykład chemicznie oczyszczone ścieki nie zostaną odpowiednio zneutralizowane przed zrzutem. Wczesna współpraca z lokalnymi władzami jest niezbędna.

Skrupulatna dokumentacja cyklu życia

Prowadzenie dokumentacji jest dowodem zgodności. Szczegółowe dzienniki muszą być przechowywane dla każdego cyklu EDS, w tym daty/godziny, parametrów cyklu, operatora i wszelkich odchyleń. Zapisy dotyczące konserwacji, certyfikaty kalibracji czujników i, co najważniejsze, kompletny pakiet walidacyjny (IQ/OQ/PQ) są niezbędne do przeprowadzenia audytów. Samo podejście do walidacji jest zbieżne ze standardami cyklu życia na poziomie farmaceutycznym, wykraczając poza proste kontrole parametrów do holistycznego dowodu spójnej, zweryfikowanej wydajności przez cały okres eksploatacji systemu.

Walidacja jako proces ciągły

W celu zapewnienia ciągłej skuteczności wymagana jest rutynowa ponowna walidacja i okresowe testy prowokacyjne. Obejmuje to coroczną ponowną kwalifikację za pomocą wskaźników biologicznych i każdą ponowną walidację po znaczących zmianach w strumieniu odpadów, konserwacji krytycznych komponentów lub przeniesieniu systemu. Ten sposób myślenia o ciągłej weryfikacji zapewnia, że EDS pozostaje niezawodnym elementem strategii hermetyzacji, dostosowując się do zmieniającego się profilu operacyjnego laboratorium.

Źródło: BS EN 1717:2000 Ochrona przed zanieczyszczeniem wody pitnej w instalacjach wodnych i ogólne wymagania dotyczące urządzeń zapobiegających zanieczyszczeniu przez przepływ zwrotny. Norma ta leży u podstaw krytycznej potrzeby zapobiegania zanieczyszczeniu zwrotnemu z laboratoryjnych systemów ściekowych do źródeł wody pitnej, co stanowi podstawową zasadę bezpieczeństwa, na której opierają się lokalne przepisy dotyczące odprowadzania ścieków i ogólny projekt integracji EDS.

Wdrażanie ram EDS opartych na ryzyku rozpoczyna się od oceny zagrożeń specyficznych dla danego czynnika, bezpośrednio informując o wymaganej redukcji kłód i specyfikacji wydajności. Wybór technologii musi następnie zrównoważyć preferencje regulacyjne, rzeczywistość strumienia odpadów i rygorystyczną analizę całkowitych kosztów cyklu życia, w której odzysk energii i zrównoważony rozwój są obecnie kluczowymi czynnikami. Wreszcie, naukowo uzasadniony protokół walidacji musi udowodnić śmiertelność w rzeczywistej matrycy odpadów, wykorzystując metody wyzwań, które eliminują niejednoznaczność.

To ustrukturyzowane podejście zapewnia, że EDS nie jest jedynie zgodnym z przepisami zakupem, ale strategicznie zoptymalizowanym, zapewniającym bezpieczeństwo elementem architektury hermetyzacji. Przekształca złożony wymóg regulacyjny w zarządzaną, zwalidowaną kontrolę inżynieryjną.

Potrzebujesz profesjonalnego doradztwa w zakresie określania i walidacji EDS dla swojego zakładu hermetyzacji? Eksperci z firmy QUALIA może pomóc w poruszaniu się po standardach technicznych, analizie strumienia odpadów i protokołach walidacji w celu wdrożenia systemu, który spełnia zarówno wymogi bezpieczeństwa, jak i zgodności.

Często zadawane pytania

P: Kiedy scentralizowany system odkażania ścieków jest obowiązkowy dla laboratorium?
O: Scentralizowany system EDS oczyszczający wszystkie ścieki laboratoryjne jest wymagany w przypadku obiektów BSL-3 i BSL-4. Standardy BSL-2 zazwyczaj zezwalają na odkażanie punktowe, ale scentralizowane oczyszczanie staje się krytycznym inżynieryjnym systemem bezpieczeństwa na wyższych poziomach hermetyczności. Oznacza to, że oznaczenie poziomu bezpieczeństwa biologicznego projektu jest głównym czynnikiem wpływającym na tę ważną decyzję dotyczącą infrastruktury kapitałowej, przechodząc od najlepszej praktyki operacyjnej do niepodlegającego negocjacjom wymogu hermetyzacji.

P: Jak prawidłowo zweryfikować redukcję o 6 log dla chemicznej EDS przy użyciu wybielacza?
O: Walidacja wymaga udowodnienia skuteczności przeciwko wysokim ładunkom zarodników w symulowanych odpadach organicznych, a nie tylko sprawdzenia stężenia. Musisz użyć dokładnie tego samego komercyjnego produktu wybielającego, który jest planowany do użycia, ponieważ ogólne specyfikacje są niewiarygodne, i unikać komercyjnych pasków zarodników, z których zarodniki mogą się zmywać. Oznacza to, że protokół walidacji musi być specyficzny dla matrycy i rygorystyczny naukowo, aby wytrzymać kontrolę regulacyjną, która jest często bardziej intensywna w przypadku systemów chemicznych niż termicznych.

P: Jakie są kluczowe kompromisy operacyjne między termicznymi i chemicznymi technologiami EDS?
O: Termiczne systemy wsadowe z odzyskiem energii zazwyczaj oferują prostszą obsługę ścieków i niższe długoterminowe koszty operacyjne, podczas gdy systemy chemiczne wprowadzają złożoność poprzez wymaganą neutralizację, zarządzanie niebezpiecznymi produktami ubocznymi i znaczące wsparcie logistyczne w zakresie dostaw chemikaliów. Oznacza to, że początkowa cena zakupu ma drugorzędne znaczenie; całkowita analiza cyklu życia obsługi chemikaliów, utylizacji odpadów i zużycia energii powinna kierować wyborem technologii.

P: Jak wygląda redundancja systemu EDS w obiekcie BSL-3 lub BSL-4?
O: W przypadku BSL-3, konfiguracja N+1 z zapasowym zbiornikiem oczyszczania jest kluczowym czynnikiem wpływającym na ciągłość konserwacji. BSL-4 wymaga w pełni redundantnych zbiorników do przetwarzania i elementów sterujących, często z oceną poziomu nienaruszalności bezpieczeństwa (SIL), aby zagwarantować odkażanie w każdym scenariuszu awarii. Oznacza to, że poziom hermetyczności dyktuje inwestycję w równoległą, odporną na awarie infrastrukturę, przekształcając EDS z narzędzia w węzeł danych o krytycznym znaczeniu dla bezpieczeństwa z pełną automatyzacją i identyfikowalnością.

P: W jaki sposób charakterystyka strumienia odpadów laboratoryjnych powinna wpływać na projekt EDS?
O: Szczegółowy audyt natężenia przepływu, dziennej objętości, zawartości ciał stałych, lepkości i pH jest niezbywalnym warunkiem wstępnym. Wysokie stężenie ciał stałych może wymagać wstępnego napowietrzania, a strumienie korozyjne wymagają specjalnych materiałów, takich jak stal nierdzewna 316L, co sprawia, że systemy wsadowe są lepsze dla ścieków o zmiennej lub wysokiej zawartości ciał stałych. Oznacza to, że specyfikacja systemu musi być od samego początku oparta na danych, ponieważ charakterystyka odpadów bezpośrednio określa przydatność technologii i długoterminową niezawodność.

P: Jakie normy zapewniają bezpieczeństwo wody pitnej podczas integracji EDS z instalacją wodno-kanalizacyjną w laboratorium?
O: Ochrona przed zanieczyszczeniem zwrotnym jest regulowana przez normy takie jak BS EN 1717:2000, która określa wymagania dotyczące urządzeń zapobiegających zanieczyszczeniu instalacji wody pitnej. Norma ta ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że zanieczyszczone ścieki laboratoryjne nie przedostaną się z powrotem do czystej wody. Oznacza to, że projekt integracji hydraulicznej musi obejmować zweryfikowane urządzenia zapobiegające przepływowi zwrotnemu, które są zgodne z takimi kodami, aby wyeliminować podstawowe ryzyko połączeń krzyżowych.

P: Jakich ram powinniśmy użyć, aby wybrać i zweryfikować EDS dla nowego laboratorium o wysokim stopniu hermetyczności?
O: Wdrożenie ram opartych na ryzyku, począwszy od oceny zagrożeń związanych z konkretnym czynnikiem w celu określenia wymaganej redukcji kłód. Wybór technologii musi następnie równoważyć preferencje regulacyjne, charakterystykę strumienia odpadów i całkowite koszty cyklu życia, przy czym odzysk energii staje się kluczowym czynnikiem. Oznacza to, że proces powinien zapewnić, że EDS jest strategicznie zoptymalizowanym, bezpiecznym komponentem, a nie tylko zgodnym z przepisami zakupem, z protokołem walidacji, który uwzględnia rzeczywiste efekty matrycy odpadów.